• BIST 82.300
  • Altın 148,195
  • Dolar 3,8298
  • Euro 4,0711
  • Kocaeli 5 °C

Çocuktular

Ahmet ŞEKERCİ

Zaman zaman  çocukluk yıllarımızı hatırlar, o anları hayal ederiz.

Geçmişin hayal odalarında gezinirken, en sık kendimizi seyrettiğimiz yansıma, çocukluk aynasıdır.

Peki!   Nedir o çocukluk yıllarını bizlere sevdiren, bizlere özleten duygunun adı?

Yoksa düzeltmek istediğimiz durum mu var orada?  Yada çocukken ki sorumsuzluk mudur bizleri cezbeden?

Herkesi kendine çeken farklı yönleri vardır elbette çocukluk yıllarının. Herkesin farklıdır çocukluğu. Herkesin derinlerdeki izleri, hatıraları farklı farklıdır.

Kiminde yapılan ilk uçurtmadır akla gelen, kiminde yorulmak bilmeden oynanan oyunlar, kiminde yaşadığın muhitten habersizce çarşıya kaçıştır maceranın adı, kimindeyse annenin öfkesinden annenin şefkatine sığınmaktır güven...

Çocukluktaki yaşanmışlıklar kişiden kişiye  farklılık göstersede her bir yaşanmışlığın ortak bir yönü, ortak bir noktası vardır, oda samimiyettir.

Çocukluk samimiyettir.  Ütopik hayallerin yerleridir oralar.  Sınır tanımayan ufkuyla, kısıtlandırılmaması gereken bir vizyon çizer çocuk.

Dönem dönem geleceğe yönelik planlar yapar, büyümek ister, ufkundakileri gerçekleştirmek ister…

Ve çocuk büyür.  Büyüdükçe uzaklaşır hayallerinden, yaşlandıkça vazgeçer.  Çünkü büyüdükçe, çocuğun ait olduğu çevre çocuk adına düşünür, çocuk adına gelecek planları yapar.

Büyüdükçe çocuğun hedeflerini ailelerin kaygıları işgal eder. Ebeveynler, olmak istedikleri ama gerçekleştiremedikleri hayallerini  çocukları üzerinden gerçekleştirmek ister.

Başka başarısızlıkların sorumlusu değillerdi ama ufukları daraltılanlar onlardı.

Ebeveynlerinin hayallerindeki de olamadı birçoğu, olanlar da orada mutlu olamadı.

Bir şarkı sözünde denildiği gibi;

Eskiden neşemiz vardı/Gülümserdik  her gün uzaktaydı

Hayallerimiz vardı/ Uçurtmalar geçen içinden cumartesi öğlen

Boyalarımızla oynardık/Rengarenkti her şey karanlığı boyardık

Ve birden büyüdük aniden… /Ve birden küçüldü hayaller

Büyüdük de sanki ne oldu? /Çocukluğu unuttuk yalanlara boğulduk

Büyüdük de sanki ne oldu? /Umutları kuruttuk savaşta vurulduk

Büyüdük aniden… Büyüdük aniden/ Büyüdük aniden… Küçüldü dünyamız.(o.s.)

Çocukların doğru keşfedildiği özgür bir günde buluşmak dileğiyle…  Hoşçakalın.

Bu yazı toplam 1432 defa okunmuştur.
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Yorumlar
    Yazarın Diğer Yazıları
    EDİTÖRÜN SEÇTİKLERİ
    Tüm Hakları Saklıdır © 2012 Değişen Kocaeli | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
    Faks : 0262 322 99 88 | Haber Yazılımı: CM Bilişim